لغت نامه دهخدا
معوذتان. [ م ُ ع َوْ وِ ذَ ] ( اِخ ) هر دو سوره اخیر از قرآن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). به صیغه تثنیه، دو سوره آخر از قرآن مجید یعنی قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس. ( ناظم الاطباء ).سوره الفلق و آغاز آن قل اعوذ برب الفلق و سوره الناس و آغاز آن قل اعوذ برب الناس است. ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ). و گویند این دو سوره را بدان جهت معوذتان نامیده اند که تعویذ کند صاحب خود را یعنی وی را از هر بدی نگاه دارد. ( از محیط المحیط ).
