مصفرا

[ویکی الکتاب] معنی مُصْفَرّاً: زرد شده
ریشه کلمه:
صفر (۵ بار)
«مُصْفَرّاً» از مادّه «صفرة» (بر وزن سفره) به معنای رنگ زرد است و بعضی گفته اند به معنای خالی است.
زردی. صفراء زرد رنگ مؤنّث اصفر است. گفت: خدا فرماید: آن بقره‏ای است زرد پر رنگ «لَوْنُها» فاعل «فاقِعٌ» است.. سپس خشک می‏شود می‏بینی که زرد رنگ است و آنگاه شکسته می‏شود. صُفر: چنانکه گفته‏اند جمع اصفر است. معنی آیه در «جمل» گذشت «جِمالِتٌ صُفْرٌ» یعنی شتران زرد گون. در نهج البلاغه خطبه 119 آمده. ضمیر «فَرَأَوْهُ»ظاهراً به زرع راجع است و اصفر خشک شدن برگ‏ها است و اصفر خشک شدن برگ‏ها است یعنی: اگر بادی بفرستیم و زرع خویش را دراثر آن خشکیده بینند کفران می‏کنند. این آیه مقابل آیه 48 است فرموده «... فَاِذا اَصابَ بِهِ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ اِذا هُمْ یَسْتَبْشِزُونَ». صفره را سیاهی نیز گفته‏اند (اقرب). راغب گوید: صفره رنگی است میان سیاه و سفید، به سیاهی نزدیک‏تر است لذا گاهی از سیاهی به صفره تعبیر آوردند. علی هذا می‏شود گفت معنای «ثُمَّ یَهیجُ فَتَراهُ مَصْفَرّاً» آن است که: سپس می‏خشکد وآن را تیره رنگ می‏بینی نظیر.

💡 أ لم تـر أ ن الله أ نـزل مـن السـمـاء مـاء فـسـلكـه ينبيع فى الا رض ثم يخرج به زرعامـخـتـلفـا أ لونـه ثـم يهيج فترئه مصفرا ثم يجعله حطما إ ن فى ذلك لذكرى لا ولى الالبب (21)

💡 و قال تعالى: اعلموا انما الحيوة الدنيا لعب و لهو و زينةو تـفـاخـر بـيـنـكـم و تـكـاثـر فـى الاءمـوال و الاولادكـمـثـل غـيـث اعـجـب الكـفار نباته ثم يهيج فتريه مصفرا ثميـكـون حـطـامـا و فـى الاخـرة عـذاب شـديـد و مغفره من الله ورضوان و ما الحيوة الدنيا الا متاع الغرور.(124)

💡 (كـمـثل غيث اعجب الكفار نباته ثم يهيج فتريه مصفرا ثم يكون حطاما) - اين قسمت ازآيـه، زنـدگـى دنـيـا را كـه انـسـان فـريـب خـورده دل بـه آن مـى بـنـدد، و چيزى نمى گذرد كه به حكم اجبار همه را از كف مى دهد، با مثالى تشريح و بيان مى كند.