مشاجر

مشاجر. [م َ ج ِ ] ( ع اِ ) در شاهد زیر، ج ِ مَشجَر به معنی روئیدنگاه درخت آمده است، ولی این جمع برای این کلمه در کتب لغت دیده نشده است: و گلستان و بستان به هم شاید [ قافیه کردن ] چه هرچند اصل آن بوستان بوده است چون از آن حذفی کرده اند و آن را اسم علم مشاجر و مغارس ریاحین گردانیده گویی کلمه مفرد است. ( المعجم چ مدرس رضوی ص 170 ). و رجوع به مدخل بعد شود.
مشاجر. [ م َ ج ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَشجَر و مِشجَر. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مَشجَر و مِشجَر شود.
مشاجر. [ م َ ج ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِشجَر، موضع مشاجرة. یا مصدر میمی است در این عبارت از حریری در مقامه صعدیه: أشهد مشاجر الخصوم و أسفر بین المعصوم منهم و الموصوم. ( از محیط المحیط ).

( اسم ) جمع مشجر: و گلستان و بستان بهم شاید ( قافیه کردن ) چه هر چند اصل آن بوی ستان بوده است چون از آن حذفی کرده اند و آنرا اسم علم مشاجر و مغرس ریاحین گردانیده گویی کلمه مفردست...
موضع مشاجره

💡 برای مثال، چه مدت است که کودک شروع به جویدن ناخن کرده‌است؟ آیا این رفتار او عکس العملی نسبت به فشارها و استرس‌های عصبی است؟ (آیا والدین مشاجرات طولانی دارند؟ آیا اخیراً کودک بیمار بوده‌است؟ و …) اگر چنین است، جای امیدواری است که با تغییرات و آرام سازی محیط این عادت خود را ترک کند.

💡 نه چنين است؛ به پرودگارت سوگند، كه ايمان (واقعى ) نمى آورند مگر زمانى كه در مشاجرات و نزاع هاى خود، تو را داور قرار دهند، ودر دل خود هيچ گونه احساس ناراحتى از قضاوت تو نداشته باشند (و در برابر داورى تو) كاملاً تسليم باشند.

💡 در پاسخ بايد به دو نكته توجه كرد: نخست اينكه روز قيامت مواقفى دارد كه شرائط آنبا هم متفاوت است، در پاره اى از مواقف زبان از كار مى افتد و دست و پا و اعضاء وجوارح به سخن مى آيند و گواهى مى دهند، اما در پاره اى ديگر از مواقف زبان گشوده مىشود و انسان سخن مى گويد (چنانكه آيات 65 سوره يس از يكسو، و آيات گذشته همينسوره درباره گفتگوها و مشاجرات دوزخيان شاهد اين مدعا است ).

💡 19- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 12؛ قاموسالرجال، ج 6، ص ‍ 398 و نيز ج 7، بهج الصباغه، ج 6، ص 244 و نيز ج؛ ص 72 80؛ مكاتيب الرسول، ج 2، ص 620؛ علامه محقق على احمدى ميانجى، مشاجرات عمر باابن عباس را در كتاب ارزشمند خود به نام مواقف الشيعه مع خصومهم آورده است.