مزدجر

مزدجر. [ م ُ دَ ج ِ ] ( ع ص ) بازدارنده و نهی نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ذیل زج ر ). بازدارنده و نهی کننده و بازداشته شده و نهی کرده شده. ( از ناظم الاطباء ). || آن که فال کند به مرغان. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).

[ویکی الکتاب] معنی مُزْدَجَرٌ: پند گیری - پند گرفتن (مصدر میمی)
ریشه کلمه:
زجر (۶ بار)

💡 - عن علىّعليه السلام: فإ نّا للّه و إ نّا إ ليه راجعون. ظهر الفساد فلا منكرٌ مغيّر ولازاجر مزدجر... لعن اللّه الا مرين بالمعروف التاركين له و الناهين عن المنكر العاملين به(367).

💡 كلمه (مزدجر) مصدر ميمى و به معناى پند گيرى است، و جمله (من الانباء) بيان همانچيزى است كه در آن عبرت و پند گيرى و مزدجر است، و مراد از آن (انباء)، اخبار امتهاىگـذشـتـه اى اسـت كـه هـلاك شـدنـد، و يـا مـقـصـود اخـبـار روز قـيامت است، و هر دو وجه رااحتمال داده اند، و از ظاهر اين آيت را با بيان خبرهاى روز قيامت و سپس با خبرهاى عده اى ازامت هلاك شده تعقيب كرده، بر مى آيد كه مراد از اخبارى كه در آن عبرت و مزد جر هست، همهاخبار مذكور است.