متدافع

متدافع. [ م ُ ت َ ف ِ] ( ع ص ) یکدیگر را دفع کننده و کارزار. ( آنندراج ). مشغول به دفع و راندگی و راننده کسی را در جنگ. ( ناظم الاطباء ). || هجوم آورنده بر دیگری. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تدافع شود.

(مُ تَ فِ ) [ ع. ] (اِفا. ) دفع کنندة یکدیگر در کارزار، ج. متدافعین.

دفع کنندة یکدیگر در کارزار؛
متدافعین.

💡 سپس رو به سعيد كرد و گفت: من از اينكه عبدالله راز خود را افشاء نكرد خوشم آمد و منكه از اولين خونخواهان على بودم الان بزرگترين متدافعان او هستم و كار خوبى كرد كهنسبت به من هم مسائل امنيتى را رعايت كرد و افشاى اسرار نكرد، چون اگر چه من ازطرفداران على شده ام ولى ممكن است شيطان گولم بزند و نتوانم زبانم را نگه دارم.