مبعوت

مبعوت. [ م َ ]( ع ص ) مبعوث. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). لغتی است در مبعوث. ( از محیطالمحیط ). و رجوع به ماده بعد شود.

💡 خداوند رسولان خود را از ميان انسانها مبعوت ساخت و آنها را يكى بعد از ديگرى بسوىمردم فرستاد تا اينكه تعهدات فطرى را از آنان در خواست كنند و نعمت هاى فراموش شدهخدا را يادآورى كرده و با تبليغات احتجاج نمايند و حفاريهاى لازم را درعقول انسانها بكار گيرند و دفينه هاى بالقوة بذر لياقت و شايستگى ها را در او بهفعليت به رسانند.