لغت نامه دهخدا
مالخ. [ ل ِ ] ( ع ص ) گریزنده و فراری. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از فرهنگ جانسون ).
مالخ
فرهنگ فارسی
گریزنده و فراری
جمله سازی با مالخ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زبان مالخی (که نامشان به معنی خورشید است)، زبان مردمانی است که در شمال قفقاز و در دوران مدرن کاباردینو-بالکاریا، کرچیچر-کسیا میزیستند و زمان کوتاهی هم بر اوبیخیا و آبخازیا مسلط بودند است. آنها ابتدا مغلوب سکایی زبانهای قبایل آلن و سپس قبایل ترک شدند و به نظر میرسد به طور گسترده سرزمینشان را ترک کرده و در چچن پناه گرفتند. این مسئله منجر به این شد که تیپ نامیده شوند. آنهایی که در سرزمینشان باقی ماندند یا از بین رفتند یا جمعیت غالب انطباق یافتند.