لعقه

( لعقة ) لعقة. [ ل َ ق َ ] ( ع اِ ) یکبار لیسیدن. ( منتهی الارب ). لعق. || اندک هرچه باشد. یقال: فی الارض لعقة من ربیع؛ ای قلیل من الرطب. ( منتهی الارب ).
لعقة. [ ل ُ ق َ ] ( ع اِ ) آنچه در کپچه و ملعقه برداشته شود. ( منتهی الارب ). مقداری که در یک ملعقه جای گیرد. || از معجونات وزنی معادل چهار مثقال. ( مفاتیح ).

آن که در کپیچه و معلقه برداشته شود. مقداری که در یک معلقه جای گیرد.

💡 فرمود آنحضرت در وقت رفتن بكربلا دنيايند و دين لعقه ئيست بزبانشان بطرف دينميروند آنقدريكه معيشت آنها خوش باشد. پس وقتيكه بمقام امتحان بر آمدند كم ميشونددينداران.