لشتو

لغت نامه دهخدا

لشتو. [ ل َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان گلیجان شهرستان تنکابن، واقع در 15 هزارگزی جنوب باختری تنکابن و سه هزارگزی جنوب راه شوسه ٔتنکابن به رامسر. جلگه، معتدل، مرطوب و مالاریائی. دارای 154 تن سکنه شیعه. گیلکی و فارسی زبان آب آن ازرودخانه چالکرود. محصول آنجا برنج و مرکبات و شغل اهالی زراعت است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).

جمله سازی با لشتو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 آب‌بند لشتو، یک بند انحرافی در غرب مازندران بر روی رودخانه چالک‌رود است که بیش از ۱۳۰۰ هکتار از کشتزارهای غرب استان را زیر پوشش آبیاری قرار می‌دهد.