لذو

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ذو (۳۷ بار)ل (۳۸۴۲ بار)

💡 ((قال الذين يريدون الحيوة الدنيا يا ليت لنامثل ما اوتى قارون انه لذو حظ عظيم (335) ))كسانى كه زندگى دنيا را مى خواهندمى گويند اى كاش مثل آنچه به قارون داده شده نصيب ما هم مى شد. او صاحب بهره عظيمىاست - واقعا كيف دنيا را قارون مى كند! -.

💡 و لما دخلوا من حيث امرهم ابوهم ما كان يغنى عنهم من اللّه من شى ء الا حاجه فى نفس يعقوبقضيها و انه لذو علم لما علمناه و لكن اكثر الناس لا يعلمون (68)

💡 466 - عن ابراهيم بن العباس قال: كنت فى مجلس الرضا عليه السلام فتذاكرناالكبائر و قول المعتزله فيها انها لاتغفر فقال الرضا عليه السلام:قال ابو عبدالله: قد نزل القرآن بخلاف قول المعتزلهقال الله عزوجل: (و ان ربك لذو مغفره للناس على ظلمهم ).

💡 سپس اضافه مى كند: (خداوند، هم در برابر زشتيها و ستمهاى مردم، داراى مغفرت است وهم داراى كيفر شديد است ) (و ان ربك لذو مغفرة للناس على ظلمهم و ان ربك لشديدالعقاب ).

💡 3- در بهره مندى از نعمت هاى الهى، نه افراط بايد كرد، نه تفريط. نه غرق شدن درشهوت ها و ماديّات، نه پرهيز از نعمت ها ومحروم بودن از كاميابى هاىحلال. (اللّه لذو فضل على الناس )