واژه «لاعی» صفتی است که به کسی اطلاق میشود که بددل و بیمناک است و کوچکترین چیز او را میترساند یا نگران میکند. در متون قدیمی، «لاعی» برای توصیف افرادی به کار رفته که جرأت و شجاعت کمی دارند و در مواجهه با مشکلات زود میترسند. این کلمه به معنای حساسیت شدید در برابر ترس یا اضطراب است و نشاندهنده شخصیتی نگران و محتاط میباشد. لاعی بر خلاف شجاع یا دلیر است و معمولاً در موقعیتهایی که دیگران آرام هستند، او زود دچار ترس میشود. در شعر و متون قدیم، نویسندگان برای توصیف ضعف قلب و روحیه نگران از این واژه بهره بردهاند. در برخی متون عربی و فارسی، «لاعی» مترادف با «لیسنده» نیز آمده و به معنای کسی که چیزی را می لیسد میباشد.
لاعی
لغت نامه دهخدا
لاعی. ( ع ص ) بددل. بیمناک که ادنی چیزی در فزع آرد او را. || لیسنده. گویند: مابها لاعی قرو؛ ای من یَلحس عُسّاً؛ معناه مابها احد. ( منتهی الارب ). ما بالدار لاعی قرو؛ ای احد. ( مهذب الاسماء ).
فرهنگ فارسی
بد دل
جمله سازی با لاعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 میی کان هر که خورد از لاعیان شد ولی در صورت اینجاگه عیان شد
