قاسمهما

کلمه «قاسمهما» در زبان عربی از ریشه قسم گرفته شده و به معنی «برای آن دو نفر سوگند خورد» است. این واژه در متن به صورت ترکیبی از «قَسَمَ» به معنای سوگند خوردن و ضمیر هما به معنی «آن دو نفر» آمده است. وقتی در جمله به کار می‌رود، دلالت بر این دارد که گوینده یا فاعل، یک سوگند نسبت به دو نفر مشخص ادا کرده است. به بیان دیگر، «قاسمهما» عملی را نشان می‌دهد که با سوگند همراه بوده و موضوع آن دو نفر هستند. این کلمه غالباً در متون ادبی و قرآنی برای تأکید بر جدیت و صحت سخن یا عمل به کار رفته است. در تحلیل صرفی، «قاسمهما» فعل ماضی است که با ضمیر متصل جمع مذکر/مؤنث دو نفره آمده است. استفاده از این واژه در جمله، حس تعهد، اعتبار و تاکید بر موضوع سوگند را منتقل می‌کند و نشان می‌دهد که عمل یا قول نسبت به آن دو نفر رسمی و جدی تلقی می‌شود. بنابراین «قاسمهما» نه تنها بیانگر سوگند است، بلکه نشانگر ارتباط مستقیم سوگند با دو نفر مشخص نیز هست. این کلمه در متن، هم از نظر معنایی و هم از نظر ادبی، بار سنگینی از تأکید و اعتبار دارد.