قاسطون

کلمه «قاسطون» جمع «قاسط» است و به کسانی گفته می‌شود که از راه حق منحرف شده و به ستم و ظلم روی آورده‌اند. این واژه در قرآن کریم، از جمله در آیه ۱۵ سوره جن، به افرادی اشاره دارد که عدالت را رعایت نکرده و در مسیر ظلم حرکت می‌کنند و عاقبتشان هیزم دوزخ خواهد بود. ریشه «قاسطون» از فعل قَسَطَ به معنای ظلم کردن است، در حالی که أَقْسَطَ به معنای عدالت ورزیدن است. قاسطون در حالت رفع و قاسطین در حالت نصب و جر به کار می‌رود و در مقابل مقسطون یعنی عادلین قرار دارد. این واژه نشان‌دهنده افرادی است که حق را نادیده گرفته و به تجاوز و تعدی علیه دیگران پرداخته‌اند. برخی تفاسیر تاریخی قاسطین را به گروه‌هایی مانند مخالفان امام علی (ع) در جنگ صفین نسبت می‌دهند، زیرا آنان از مسیر حق منحرف شده بودند. در مجموع، «قاسطون» نمایانگر ستمگران، جائران و کسانی است که عدالت و حق را نادیده گرفته‌اند و مسیرشان به هلاکت و عذاب ختم می‌شود.