فرهنگ فارسی
( قائم آل محمد ) مهدی بن حسن لقب امام دوازدهم شیعیان.
( قائم آل محمد ) مهدی بن حسن لقب امام دوازدهم شیعیان.
[ویکی شیعه] قائم آل محمد. قائم آل محمد از القاب امام زمان(عج) که یادآور قیام موعود در آخرالزمان است. هرچند در بسیاری از روایات منظور از قائم، امام مهدی است ولی در بخش دیگری از روایات، این لقب در مورد سایر ائمه(ع) نیز به عنوان قیام کننده به امر خدا به کار رفته است. گروهی از شیعیان در قرن دوم و سوم، برخی از امامان و حتی فرزندان امامان را به عنوان قائم موعود پنداشته و در انتظار ظهور آنها بوده اند.
در بخشی از روایات، «قائم آل محمد» به عنوان یکی از القاب امام زمان(عج) شمرده شده است. ولی در بخشی دیگر از روایات منظور از قائم، حضرت مهدی نیست بلکه مراد، قیام کننده به حق است. کلینی در کتاب کافی بابی با عنوان «فی أنّ الائمة کلهم قائمون بامر الله» (امامان همگی قیام کننده به امر خدا هستند) گشوده است. از تعابیری همچون «هو قائم اهل زمانه» و «کلنا قائم بامر الله» و مانند آن در روایات نیز برمی آید که لفظ قائم، لزوماً مختص حضرت مهدی نیست.
از آنجا که قیام امام زمان (عج) برجسته ترین فصل زندگی آن حضرت است، این لقب همواره در سخن معصومین مورد تاکیدقرار گرفته است. در برخی روایات به این علت تصریح شده است از جمله:
💡 10. راوى مى گويد از امام صادق عليه السلام پرسيدم معنى آيه(هل اتيك حديث الغاشيه ) (127) چيست ؟ فرمودند: معنايش اين است كه قائمآل محمد عليه السلام به آنها شمشير مى زند. عرض كردم: معنى آيه (وجهه يومئذ خاشعه)(128) چيست ؟ فرمودند: معنايش اين است كه ن متواضع بوده و نمى توانند سرپيچىكنند. عرض كردم معنى (عامله )(129) چيست ؟ فرمودند ن معنايش اين است كهاعمال آنها بر طبق دستورات الهى نبوده است. عرض كردم معنى (ناصبه ) (130) چيست؟فرمودند: يعنى كسانى كه صلاحيت نداشتند، براى امامت برگزيدند. عرض كردم: معنى(تصلى نارا حاميه ) (131) چيست ؟ فرمودند: معنايش اين است كه در دنيا وارد آتش جنگىكه در زمان قائم ال محمد عليه السلام روى مى دهد، شده و در آخرت وارد آتش جنهم مىشوند.
💡 دسته دوم از حوادث و رويدادهاى اجتماعى، برخلاف دستهاول از نظر زمان به زمان قيام قائم نزديك نبوده و به يك تعبير بيش از آن چه علامتظهور به حساب آيند، نشانى بر صدق گفتار پيامبر اكرم، صلى الله عليه وآله، امامانمعصوم، عليهم السلام، در مورد ظهور قائم ال محمد، عليه السلام، هستند. به عبارتديگر وقتى پيامبر اكرم و يا ساير پيشوايان دين يك رويداد اجتماعى را در فاصله چندصد سال از عصر خويش پيش بينى مى كنند و ما به چشم خود وقوع اين حوادث را مشاهدهميكنيم، بيش از پيش در اعتقاد خود به ظور منجى عالم بشريت يقين پيدا كرده و به خوداجازه شك در ساير وقايعى كه وقوع آنها درزمانى نزديك به قيام قائم پيش بينىگرديده است؛ نمى دهيم، و بر ما مسلم مى شود كه كلام پيشوايان دين بى كم و كاست،تحقق خواهد يافت.