لغت نامه دهخدا
( فیضة ) فیضة. [ ف َ ض َ ] ( ع اِمص ) روانی اشک و شراب. ( از منتهی الارب ). رجوع به فیض، فیضان و فیضوضة شود.
فیضه
فرهنگ فارسی
روانی اشک و شراب
جمله سازی با فیضه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نی منم، نایی آن مسیح نفس دم اقبال فیضه الاقدس
