فیضه

لغت نامه دهخدا

( فیضة ) فیضة. [ ف َ ض َ ] ( ع اِمص ) روانی اشک و شراب. ( از منتهی الارب ). رجوع به فیض، فیضان و فیضوضة شود.

فرهنگ فارسی

روانی اشک و شراب

جمله سازی با فیضه

💡 نی منم، نایی آن مسیح نفس دم اقبال فیضه الاقدس

باوانم یعنی چه؟
باوانم یعنی چه؟
گواد یعنی چه؟
گواد یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز