فبما
«فَبِمَا» یک ترکیب عربی است که از دو جزء تشکیل شده است: «فـ» که حرف عطف و اشاره به نتیجه یا دلیل است و «بما» که به معنای «به آنچه» یا «به سبب آنچه» میباشد. این ترکیب اغلب برای بیان علت، نتیجه یا دلیل در متون عربی به کار میرود. معنای کلی «فَبِمَا» به فارسی معمولاً به صورت «پس به سبب آنچه…»، «بنابراین به علت…» یا «به همین دلیل…» ترجمه میشود. این ترکیب نقش اتصالدهنده میان علت و نتیجه در جمله دارد. در قرآن و متون دینی عربی، «فَبِمَا» بسیار رایج است و برای بیان حکمت، مجازات، پاداش یا علت اعمال انسان به کار میرود. این کاربرد نشاندهنده دقت زبانی و ساختار منطقی متن است. از نظر دستوری، «فَبِمَا» معمولاً با فعل یا جملهای همراه میشود که نتیجه یا پیامد کاری را توضیح میدهد. حرف «فـ» نشاندهنده نتیجه و «بما» دلالت بر علت و دلیل دارد. «فَبِمَا» میتواند به آغاز جمله نتیجهای، توضیح علتی یا معرفی حکمت عملی اشاره کند. به همین دلیل، درک صحیح آن برای فهم متون قرآنی، حدیثی و ادبی بسیار اهمیت دارد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)ف (۲۹۹۹ بار)ما (۲۶۲۲ بار)
جمله سازی با فبما
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و نيز اين معنا روشن شد كه معناى عفو و مغفرت منحصر در آثار تشريعى و اخروى نيست بلكه شامل آثار تكوينى و دنيائى نيز مى شود، به شهادت اينكه در قرآن كريم در همين موارد استعمال شده است، از آن جمله فرموده: (و ما اصابكم من مصيبه فبما كسبت ايديكم ويعفوا عن كثير) و اين آيه بطور قطع شامل آثار و عواقب سوء دنيائى گناهان نيز هست.
💡 اين همان منطق شيطان است كه براى تبرئه خويش رسما نسبت جبر به خداوندعادل داد و گفت: فبما اغويتنى لاقعدن لهم صراطك المستقيم: اكنون كه مرا گمراه كردى من در كمين آنها بر سر راه مستقيم تو مى نشينم (و آنها را منحرف مى سازم ) (اعراف - 16).