فالقه

لغت نامه دهخدا

( فالقة ) فالقة. [ ل ِ ق َ ] ( ع اِ ) زمین پست میان دو پشته. ( منتهی الارب ). رجوع به فالق شود.

زمین پست میان دو پشته

اسم: فالقه (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: fāleqe) (فارسی: فالِقه) (انگلیسی: faleghe)
معنی: فالق، شکافنده، ( مؤنث فالق )

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ف (۲۹۹۹ بار)لقی (۱۴۶ بار)ه (۳۵۷۶ بار)

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 (اذهب بكتابى هذا فالقه اليهم ثم تول عنهم فانظر ما ذا يرجعون )