لغت نامه دهخدا
غلطنده. [ غ َ طَ دَ / دِ ] ( نف ) غلطان. غلتان. گردنده به پهلو. مَرّاغة؛ غلطنده. ( منتهی الارب ).
غلطنده
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنکه بغلتد غلت زننده.
جمله سازی با غلطنده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ساغرش غلطنده اندر خون اوست در نی من ناله از مضمون اوست
💡 گردنده و فتنده و غلطنده ئی بخاک راه دگر بگیر و برو سوی مرغزار
