غلط اندازی

غلطاندازی. [ غ َ ل َ اَ ] ( حامص مرکب ) غلطانداز کردن. فریبندگی:
از غلطاندازی دوران مشو غافل که چرخ
میشمارد اختر تابان چراغ دور را.طالع ( از آنندراج ).رجوع به غلطانداز شود.

۱ - عمل و حالت غلط انداز ۲ - فریبندگی.

💡 غلط اندازی حسن است که آب حیوان پرده بر روی خود از موج سراب اندازد

💡 از غلط اندازی فلک عجبی نیست چشمه حیوان گر از سراب برآید