غصه دار

غصه دار. [ غ ُص ْ ص َ / ص ِ ] ( نف مرکب )مغموم و مهموم، و دم فروبسته از اندوه و خشم و قهر. ( ناظم الاطباء ). غمناک. اندوهگین. رجوع به غصه شود.

غمناک، اندوهگین، دارای غم وغصه.

( صفت ) ۱ - آنکه دارای غم و غصه است مهموم مغموم ۲ - آنکه غمی در دل دارد و اظهار نکند ( خصوصا )

💡 طبرسى در كتاب مكارم الاخلاق گويد: امام موسى بن جعفر عليه السلام فرمود: هيچگرفتارى نيست كه امر ناگوارى او را غمگين و يا اندوهى او را غصه دار كرده باشد، پسسرش را به سوى آسمان بلند كرده و سه مرتبه بگويد: (بسم الله الرحمن الرحيم )مگر اين كه خداوند غم و اندوه او را بر طرف كرده و غصه اش را از بين ببرد، انشاء الله. (46)

💡 رب غصه دار شد كه ديد عمل انسان در زمين اينطور شده، و در قلب خود تاسف خورد، بهناچار فرمان داد كه جنس اين بشر را كه من آفريده ام از روى زمين محو كنيد، هم انسان را وهم همه چهارپايان و جنبندگان و مرغان هوا را، براى اينكه من از اعمالى كه آنها كردندمحزون شدم، و اما نوح، نعمت را در چشم رب بديد.

💡 يونس (عليه السلام ) ناراحت شد و عرضه داشت: الهى من هم از اين عذاب كه فرار كردم،بـا ايـنـكـه از رحـمـت و رافـت و صـبـر و توابيت تو خبر داشتم، پروردگارا پس جان مرابـگـيـر، كه ديگر مرگ از زندگى برايم بهتر است، خداى تعالى فرمود: اى يونس آياجدا از اين كار خودت غصه دار شدى ؟ عرضه داشت: آرى، پروردگارا.