عیب شوی

عیب شوی. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب شوینده. ازبین برنده عیب. زداینده نقص:
چو دریا شدم دشمن عیب شوی
نه چون آینه دوست را عیب جوی.نظامی.

عیب شوینده از بین برنده عیب زداینده نقص

💡 بیا ساقی آن باده عیب شوی که از خم فتاده به دست سبوی

💡 نشسته ز خود حرف عیب از نخست ز تو عیب شویی نیاید درست