عنبر سارا

عنبر سارا. [ عَم ْ ب َ رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عنبر بسیار خوشبوی و خالص. ( از ناظم الاطباء ):
گر شنیدی گفتمت شایسته قولی من تمام
پاک و باقیمت که گویی عنبر ساراستی.ناصرخسرو.بر سرت بویا چو مشک و عنبر سارا شود
گر تو خاکستر به نام آل او بر سر کنی.ناصرخسرو.در زبان حجت از فر حریم ذوالفقار
شعر در معنی بسان عنبر سارا شود.ناصرخسرو.گفتی آن حلقه زلف از چه سفید است چو شیر
که ز خال سیهش عنبر سارا بینند.خاقانی.ساقی تذرورنگ بطوق غبب چو کبک
طوق دگر ز عنبر سارا برافکند.خاقانی.صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست
بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست.سعدی.ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان
مضطرب حال مگردان من سرگردان را.حافظ. || ( اِخ ) نام جایی که بهترین عنبرها را از آنجا می آورند. ( ناظم الاطباء ):
بوی است نه عین و نون و با و را
نام معروف عنبر سارا [ کذا ].ناصرخسرو.، عنبرسارا. [ عَم ْ ب َ ] ( اِ مرکب ) عنبرسار. پر از عنبر. || خوشبوی ترین عنبرها. ( ناظم الاطباء ).

عنبر بسیار خوشبوی و خالص

💡 نه بحر خس بساحل فکند عنبر سارا مریض دل چو طپیدن گرفت گرد عذارت

💡 شکسته سنبل او نرخ عنبر سارا گرفته عارض او بر گل و ریاحین دق

💡 اشک وآهش گهر و عنبر سارا گردد هرکه چون شمع بودراه درآن انجمنش

💡 تا بر سمن ز سنبل مشکین سلاسل است تا بر قمر ز عنبر سارا دوایرست

💡 و یا به خیمهٔ سیماب ‌رنگ سیمین‌ لون همی ز عنبر سارا طناب را ماند

💡 با بوی دو زلفت چه بود عنبر سارا بوی نفست مجمره عود ندارد