عمل فرما

عمل فرما. [ ع َ م َ ف َ ] ( نف مرکب ) آنکه مأموریت دهد. آنکه شغل دیوانی دهد:
جان فشانم عقل پاشم فیض رانم دل دهم
طبع عالم کیست تا گردد عمل فرمای من.خاقانی.

آنکه ماموریت دهد آنکه شغل دیوانی دهد

💡 مر علی را تو این عمل فرمای تا نهد بر عزیز کتف پای تو پای

💡 به حق خود عمل فرمای یعنی بگذران از وی اگر وحشی به گستاخی صفیری زد در این میدان

💡 جان فشانم، عقل پاشم، فیض رانم، دل دهم طبع عالم کیست تا گردد عمل فرمای من

💡 عمل فرما توئی کاندر جهانند از هراس تو همه عمال دیوان بهترین عمال را عامل