لغت نامه دهخدا
عمار موصلی. [ ع َم ْ ما رِ م َ / مو ص ِ ] ( اِخ ) ابن علی موصلی، مکنی به ابوالقاسم. طبیب و کحّال نیمه دوم قرن چهارم هجری. اصل او از موصل بود و در ایام الحاکم بامراﷲ خلیفه فاطمی مصر، به مصر سفر کرد. درگذشت او پیش از سال 411 هَ.ق. بوده است. او راست: المنتخب فی علم العین و عللها و مداواتها بالادویة و الحدید، که آن را به نام الحاکم بامراﷲ تألیف کرد. ( از الاعلام زرکلی ). رجوع به طبقات الاطباء ج 2 ص 89، معجم المؤلفین ج 7 ص 268 و عیون الانباء ابن ابی اصیبعة ج 2 ص 89 شود.