علیم ا

علیم ا. [ ع َ مُل ْ لاه ] ( اِخ ) ابن عتیق اﷲبن فضل اﷲ بلخی سرهندی حنفی ( 1109 - 1202 هَ. ق. ). صوفی و فقیه بود. او راست: 1- زبدةالروایات، در فروع فقه. 2- نزهةالسالکین فی التصوف و السلوک. ( از معجم المؤلفین ).

اسم: علیم ا (دختر) (فارسی، عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: alimā) (فارسی: علیما) (انگلیسی: alima)
معنی: علیم، دانا، ا ( پسوند نسبت ) )

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
علم (۸۵۴ بار)

💡 پیر یونانی پیشتر آمد و پیر کرمانی را در بر گرفت و گفت ای پیر حکیم فوق کل ذی علم علیم این در نیکو سفتی این سخن خوب گفتی که هر علم را که رواج بود بقدر احتیاج بود حاجت مردمان بدین علم بیشتر است و بدین حرفت و صنعت احتیاج زیادتر.