لغت نامه دهخدا
عشق پیچان. [ ع ِ ق ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نباتی است که بر درخت پیچد، گل آن سرخ باشد، و در عرف آن را عشق پیچه گویند. ( غیاث اللغات ). نباتی است بیاره دار، و در هندوستان بغایت شهرت دارد. ( آنندراج ). لبلاب. ( ناظم الاطباء ):
صید نخچیر بیابان تا کند در دام زلف
شاخ آهو بر سرش چون عشق پیچان سبز شد.حاذق ( از آنندراج ).