عشرت سرای

عشرت سرای. [ ع ِ رَ س َ ] ( اِ مرکب ) عشرت سرا. عشرتخانه. عشرتگاه. محل عشرت و کامرانی:
بس شخص بینوا که ورا از علوّ قدر
عشرت سرای جنت اعلی مکان شود.سعدی.و رجوع به عشرت شود.

عشرت سرا عشرتخانه

💡 مطرب عشرت سرای چرخ دف بر دف نهد گر نه تمکین یابد از بزم تو در خیناگری

💡 بسی مردم‌ربا عشرت سرایی در آن نیکویی آب و هوایی

💡 شادی کمینه خادم عشرت سرای تست ناشاد آنکه بر رخ او در کنی فراز

💡 اندران عشرت سرای پرنگار نوعروسانند بیرون از شمار

💡 بس شخص بینوا که ورا از علو قدر عشرت سرای جنت اعلی مکان شود