عزلت گزینی

عزلت گزینی. [ ع ُ ل َ گ ُ ] ( حامص مرکب ) گوشه گیری و انزوا. ( فرهنگ فارسی معین ).

گوشه گیری انزوا.

💡 اگر عزلت گزینی همچو عنقا تو در خلوت شوی ای شیخ یکتا

💡 به از عزلت گزینی از سر درد نمانی جاودان از جان جان فرد

💡 اگر عزلت گزینی همچو عشاق شوی ای شیخ عالم همچو من طاق

💡 شدم مشهور عالم گرچه از عزلت گزینی ها به بال و پر ز کوه قاف چون عنقا گره خوردم

💡 اگز عزلت گزینی همچو مردان حقیقت ذات خود را فرد گردان

💡 اگر عزلت گزینی صاحب درد شوی درخلوت ای شیخ جهان فرد