عریر
مترادفها
برهنه، عریان
متضادها
پوشیده، مستور
لغت نامه دهخدا
عریر. [ ع َ ] ( ع ص ) مسافر و بیگانه قوم. ( منتهی الارب ). غریب در قوم. || غریب در حدیث. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
مسافر و بیگانه قوم غریب در قوم
جمله سازی با عریر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن رسیده بجان دشمن تو که ز عریر علاء دین و قماج
💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعر از آسمان عریر و بیکران برای توصیف عظمت خداوند و وسعت جهان هستی به شکلی بسیار زیبا استفاده کرده است.
💡 کوهستان عریر و بیسایه در هنگام طلوع خورشید، منظرهای خیرهکننده و باشکوه ایجاد میکند که هر بینندهای را به تماشای خود وامیدارد.
💡 طبیعت عریر و دستنخورده این منطقه، باعث شده است که گردشگران زیادی برای تجربه آرامش و تنهایی به این نقطه دورافتاده از کشور بیایند.