عثم

عثم. [ ع َ ] ( ع مص ) کژ بسته شدن استخوان شکسته. یا کژ بسته شدن دست خاصةً. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || سست دوختن توشه دان را. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || سطبر گردیدن و پوست فراهم آوردن زخم بی آنکه به شود. ( منتهی الارب )( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص )استخوان کژ بسته. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).

💡 آوازه اين بيعت در مكه پيچيد و قريش سخت به وحشت افتادند و عثمان را آزاد كردند.

💡 صدیق صفوت صدری عمر صلابت و عدل بشرم و حلم چو عثمان علی بعلم و سخا

💡 اى عثمان، از خدا بترس، مرد صالحى از مسلمانان را تبعيد كردى در تبيعدگاه جان سپرد.اكنون مى خواهى همانند او را تبعيد كنى ؟!

💡 چند عثمان پر از شرم که از مستی او چون عمر شرم شکن گشته و خطاب شدست

💡 و من که علی بن عثمان الجلابی‌ام، پیغمبر را صلی اللّه علیه و سلم به خواب دیدم. گفتم: «یا رَسولَ اللّهِ، أوْصِنی» گفت: «أحْبِسْ حواسَّکَ.»

💡 كشندگان عثمان را مجازات كنى؛ و اگر از ما سهوى يا خطايى سر زند، عفو فرمايى.هرگاه از تو ترسان شويم، اجازه دهى به شام نزد پسر عم خويش ‍ معاويه رويم.