عبدالمسیح بن عسله شیبانی یکی از شاعران دوره جاهلیت عرب است که نام او در منابع ادبی و تاریخی به عنوان یکی از شاعران کهن عرب ثبت شده است. او از قبیله شیبان بوده و در دوره پیش از اسلام زندگی میکرده است، دورهای که شعر و خطابه مهمترین ابزار بیان فرهنگ و اندیشه عربها به شمار میرفت. عبدالمسیح در میان شاعران جاهلی جایگاهی دارد که اشعار او به دلیل فصاحت، بیان ادبی و تصویرسازیهای زبانی مورد توجه قرار گرفته است. بخشهایی از اشعار او در مجموعههای ادبی قدیمی مانند «المفضلیات» نقل شده که نشاندهنده ارزش ادبی آثار اوست. این اشعار معمولاً بازتابدهنده زندگی قبیلهای، ارزشهای اجتماعی، شجاعت، و مسائل اخلاقی و فرهنگی آن دوران هستند. شاعران جاهلی مانند عبدالمسیح نقش مهمی در حفظ و انتقال فرهنگ شفاهی عرب پیش از اسلام داشتند. او نیز در همین سنت ادبی، با زبان شعر به بیان احساسات و تجربیات زمان خود پرداخته است. اگرچه اطلاعات تاریخی دقیقی از زندگی شخصی او در دست نیست، اما نام او در میان شاعران کهن عرب حفظ شده است. آثار باقیمانده از او نشاندهنده سبک ادبی ساده اما پرقدرت شعر جاهلی است. بنابراین، عبدالمسیح بن عسله شیبانی یکی از شاعران دوره جاهلیت عرب است که بخشی از اشعار او در منابع ادبی قدیم ثبت و حفظ شده است.
عبدالمسیح
لغت نامه دهخدا
عبدالمسیح. [ ع َ دُل ْ م َ ] ( اِخ ) ابن عسلة الشیبانی. شاعری جاهلی است. صاحب مفضلیات قطعاتی از اشعار او را انتخاب کرده است. ( از الاعلام زرکلی ).
جمله سازی با عبدالمسیح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی از محلههای قدیمی شهرستان لامرد است. پایهگذار این محله زائر عبدالله خسروی معروف به چخول و یکی از بزرگان فارس بوده است که به مرور زمان کدخدای حسینآباد میشود. وی از نوادگان عبدالمسیح میرزا از منطقه بیرم در جنوب ایران است.
