لغت نامه دهخدا
طواغیت. [ طَ ] ( ع اِ ) ج ِ طاغوت. ( منتهی الارب ). رجوع به طاغوت شود: چه از طواعیت طواغیت پرستان ملول گشته بودند. ( جهانگشای جوینی ). و فرّ دولت روزافزون جباران و متکبران طواغیت را در قبضه طواعیت و فرمان منقاد. ( جهانگشای جوینی ). || بتخانه ها.