طغوا

[ویکی الکتاب] معنی طَغَوْاْ: طغیان کردند(به عدالت و انصاف رفتار نکردند)-سرکشی کردند
ریشه کلمه:
طغو (۳۹ بار)طغی (۳۹ بار)

💡 ممكن هم هست مراد از آن، اراده فعليه باشد، چون حقيقت اراده عبارت است از توافق اسبابىكه مقتضى مراد و مساعد با وقوع آنست و اين معنا نزديك به همان معنايى است كه خاطرنشانساختيم، چون برگشت آن به تحقق اسبابى است كه اقتضاى هلاكت ايشان را دارد، و آنعبارت از كفران ايشان به نعمت و طغيان به معصيت است، همچنانكه فرموده: (لئنشكرتم لازيدنّكم و لئن كفرتم انّ عذابى لشديد)، و نيز فرموده: (الّذين طغوا فىالبلاد، فاكثروا هم فيها الفساد، فصبّ عليهم ربّك سوط عذاب، ان ربّك لبالمرصاد)

💡 ملّتى كه به ميثاق، كنوانسين، تعهّد متقابل و قطعنامه هاى بين المللى، ارج اجرا نگذارد و خصلت طغوا و تعدّى پيشه كرده است، دشوارى چنين ملتى اضلاع متعدد دارد؛ زيرا گروهى از آنان با ثبوت آيتِ بَيّن بودن قرآن به آن كفر ورزده و عدّه اى به لحاظ طرد مصرّحات تورات فاسق و مرتد شدند و فرقه اى از آنان كه اهل تحقيق در قرآن نبودند و اهليت تفسير تورات را نداشتند، يعنى جزء عالمان يهود نبودند، فسق آنها در تقليد كوركورانه بوده است؛ زيرا تقليد بايد به تحقيق استناد داشته باشد، نه به تقليدِ منحوس ‍ ديگر.