طئه

( طئة ) طئة. [طِ ءَ ] ( ع اِمص ) ( از ماده وطی بر وزن سِعة ). سپردگی. || کوفتگی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

💡 اگر در اين ماءموريّت، ايمان و برخورد قاطع وجود نمى داشت، تؤ طئه يك جاسوس كشفنمى شد و يا اگر به

💡 وقتى قبائل قريش تصميم به قتل پيامبر صلى الله عليه و آله گرفتند، وجبرئيل آن حضرت را از اين تؤ طئه آگاهى داد، چاره اى جز اين وجود نداشت كه پيامبرهجرت كند،

💡 جهاد در مرحله دعوت و پس از برپائى دولت اسلامى و آن هنگام كه جان خويش را سپر بلاساخت، تا جان پيامبر صلى الله عليه و آله را حفظ كند و خود را در معرض خطرناكترين تؤ طئه جاهلى كه بر ضدّ پيامبر صلى الله عليه و آله در شب هجرت ترتيب دادهشده بود، قرار داد، تا شرّ آن تؤ طئه را از آن حضرت دفع كند.