صوحان

صوحان. ( ع ص ) خشک از هر چیزی. ( منتهی الارب ).

خشک از هر چیزی

💡 صعصعة بن صوحان از اصحاب اميرالمؤ منين (ع ) و از عارفين به حق آن جناب و ازبزرگان اهل ايمان بوده است و چندان فصيح و بليغ بوده كه اميرالمؤ منين (ع ) او را خطيبشحشح گفته و به مهارت در سخنرانى و فصاحت در لسان او را ثنا فرموده و هم او رابه كم خرج بودن و خدمت زياد كردن مدح نموده است.

💡 ((مؤ من را به ايمانش وامگذار! بلكه او را مالى ده كه او را به صلاح دارد (بتواندمخارجش را برآورده كند)، امين را بر امانت وامگذار! بلكه او را در كار خويش مورد بازخواست قرار ده ! و بيمار را پيش سالم نفرست تا او را سلامت بخشد، بسا خدا به بيمارشفا دهد، اما بيمار، سالم را عليل گرداند. عثمان به او گفت: تو جز خير مرا نمى خواهى،و بر اثر اين نصيحت، زيدبن صوحان و دوستانش را باز گردانيد.))

💡 صعصة بن صوحان مى گويد: براى انجام نماز صبح در مسجد كوفه حاضر شدم.حضرت على (عليه السلام ) با ما نماز گذارد و پس از سلام نماز رو به قبله نشست و بهذكر خدا پرداخت و به راست و يا چپ خود نگاه نمى كرد تا اينكه آفتاب زد.

💡 صعصعة بن صوحان نقل مى كند در جريان جنگ صفين، مردى از طايفه حمير بهنام كريب بن صباح كه در ميان شاميان مشهورتر از او در جنگجويى نبود بهميدان آمد و مبارز طلبيد. سه نفر از اصحاب اميرالمؤ منين عليه السلام به نوبت به جنگ اورفتند و يكى پس از ديگرى به شهادت رسيدند. كريب جنازه آن سه تن را روى هم انداختو از روى غرور و سركشى بالاى آنها رفت و فرياد كرد آيا مبارزى باقى مانده است ؟

💡 پس از او صعصعة بن صوحان گفت: (60)اى معاويه ! اميرالمؤ منين على عليهالسلام فرمود ما از شروع كردن جنگ با تو اكراه داشتيم و نمى خواستيم آغازگر جنگباشيم. لشكر تو بر ما حمله آورده، قتال را آغاز كردند و ما دست نگه داشتيم تا اتمامحجت به پايان رسد، اما اين بار بين ما آب، فاصله انداختى، به خدا سوگند از اين آبمى نوشيم، چه بخواهى يا نخواهى، اگر قدرت دارى اين كار را ادامه بده تا بدانىغالب و پيروز كيست ؟