صرفان

صرفان. [ ص َ / ص ِ ] ( ع اِ ) شب و روز. ( اقرب الموارد ).
صرفان. [ ص َ رَ ] ( ع اِ ) مرگ. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || مس و قلعی. ( منتهی الارب ). النحاس و الرصاص. ( اقرب الموارد ). اسرب که قلعی گویند. ( برهان قاطع ). || نوعی از خرما. ( برهان قاطع ) ( مهذب الاسماء ). نوعی از خرمای گران سنگ سخت مضغ که بیشتر از جهت کفایت بخرج صاحب عیالان بسیارخرج و مزدوران و بندگان آید یا آن صیحانی است و از امثال ایشان است: صرفانة رِبعیة تصرم بالصیف و تؤکل بالشتیة. ( منتهی الارب ).

[ویکی فقه] صَرَفان یعنی عجوه یا نوعی از آن است.
۱. ↑ محمد باقر مجلسی جواهر الکلام، ج۳۶، ص۴۸۸.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۵، ص۷۳.
...

💡 و در حديث معتبر از حضرت امام موسى عليه السلاممنقول است كه: جبرئيل خرمائى از بهشت آورد از جنس خرماى صرفان براى حضرت مريم،چون آن را خورد به حضرت عيسى حامله شد (503).