بیکه

لغت نامه دهخدا

بیکه. [ ب َ ک َ / ک ِ ] ( اِ ) ( مؤنث بیک ) بانو. بی بی. خاتون. خانم. بیگم. سیدة. ستی.حُرّة. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به بیک و بیکم شود.

فرهنگ فارسی

بانو. بی بی. خاتون. خانم. بیگم. سیده. ستی. حره.

جمله سازی با بیکه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 بیکه تازی وحدت بعرصه توحید بفوج داری کثرت بمعرض آثار

💡 بانو. ( اِ ) رئیسه. و گمان میکنم از بان بمعنی حارس و حافظ و دارنده و امثال آن است و «واو» علامت شفقت یا تأنیث یا تصغیر است.(یادداشت مؤلف / دهخدا). رئیسه. (یادداشت مؤلف / دهخدا).زن. برابر آقا. خانم. خاتون. خاتون خانه. (فرهنگ رشیدی) (فرهنگ جهانگیری ص 188). ست. خاتون. سیده. ستی. بیگم. خدش. بیکه. حره. آغا. بزرگ خانه. خاتون خانه. (انجمن آرای ناصری). کریمه. بی بی. (برهان قاطع). ایشی. (فرهنگ اوبهی). ربّه. خانم بزرگ. (از فرهنگ شعوری ج 1). خانم و خاتون که زن محترمه باشد. (فرهنگ نظام). ج، بانوان و بانویان. (ناظم الاطباء).

کف پا یعنی چه؟
کف پا یعنی چه؟
باوانم یعنی چه؟
باوانم یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز