شیرین کلامی
متضادها
تلخگویی، بدگویی
لغت نامه دهخدا
شیرین کلامی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) صفت و حالت شیرین کلام. شیرین سخنی. شیرینی کلام و بیان. ( از یادداشت مؤلف ): در مقام شیرین گفتاری و شیرین کلامی درآیند. ( تزک تیموری، نسخه خطی، از مجله دانش سال 2 شماره 2 ص 83 ). رجوع به شیرین کلام و شیرین سخنی شود.
فرهنگ فارسی
صفت و حالت شیرین کلام شیرین سخنی
جمله سازی با شیرین کلامی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز آن بلند اقبال در شیرین کلامی شهره شد بسکه می گوید حکایت زآن بت شکرلبا
💡 مرا در پیچ و تاب رشک دارد طوطیی صائب که از شیرین کلامی ناز شکر برنمی دارد
💡 لبی دیدی که از شیرین کلامی شکر را داده فتوا بر حرامی
💡 او با آن شیرین کلامی و بیان بسیار شمرده و زیبا، توانست در مدت کوتاهی تمام مخاطبان خود را در آن مراسم رسمی مجذوب کند.
💡 شخصیتهای داستان همیشه با آن شیرین کلامی و رفتار مهربانانه، سعی میکنند راهی برای حل اختلافات و برقراری صلح و دوستی میان خود پیدا کنند.
💡 آن سخنران با آن شیرین کلامی و استفاده از استعارههای زیبا، سخنرانی خود را به تجربهای لذتبخش و فراموشنشدنی برای تمام شنوندگان تبدیل کرد.