شکفتنی

شکفتنی. [ ش ِ ک ُ ت َ ] ( ص لیاقت ) قابل شکفتن. شایسته شکفته شدن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شکفتن شود.

💡 باغی است دلم ز داغت، اما باغی که گلش شکفتنی نیست

💡 دل بی تو زین گلستان یاد شکفتنی کرد بردم ز جوش زخمش تا محشر تبسم

💡 بگذشت بهار و وا نشد دل این غنچه مگر شکفتنی نیست؟

💡 صدای شهپر جبریل از صبا شنود چو غنچه هر که دماغ شکفتنی دارد

💡 هرغنچه زین بهارطلسم شکفتنی است ای غافل از طرب در دلهای تنگ زن

💡 مباد حوصله گلستان غبار شود دلم ذخیره غافل شکفتنی دارد