شوز

شوز. [ ش َ ] ( ع مص ) شیفته کسی شدن وفعل آن مجهول آید. ( منتهی الارب ). مشغوف شدن به کسی،و آن با «با» متعدی شود و بصورت مجهول: شیزَ به شَوزاً ( علی المجهول )؛ شُغِف َ به. ( از اقرب الموارد ).

شیفته کسی شدن و فعل آن مجهول آید.

💡 در سال ۱۸۳۹، شوگون‌سالاری به دلیل انتقاد از سیاست‌های دولت در حادثه موریسون، دانشجویان علوم غربی را به خیانت متهم کرد. برخی در حبس خانگی قرار گرفتند (تاکاشیما شوهان)، برخی مجبور به ارتکاب خودکشی آئینی شدند (واتانابه کازان، تاکانو چوئی)، یا حتی برخی مانند ساکوما شوزان ترور شدند.

💡 تا شیشه نه‌ای سنگ نشسته‌ست به راهت از خویش‌تهی شوز دل تنگ برون آ