شنین

لغت نامه دهخدا

شنین. [ ش َ ] ( ع اِ ) قطره های آب و اشک و چکیدن آن. || هر شیر که بر آن آب ریخته باشند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
شنین. [ ش َ ]( ع مص ) چکیدن قطره های آب و اشک. ( از منتهی الارب ).

جمله سازی با شنین

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 تپه شنین ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، روستای شنین واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه شنین ۳ مربوط به هخامنشی- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بویین زهرا، روستای شنین واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ آبان ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه شنین ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، روستای شنین واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.