شمیسا

شمیسا. [ ش َ ] ( سریانی، اِ ) نور. روشنایی. ( ناظم الاطباء ). بمعنی نور باشد که روشنایی معنوی است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).

اسم: شمیسا (دختر) (پهلوی، اوستایی) (تلفظ: šamisā) (فارسی: شميسا) (انگلیسی: shamisa)
معنی: شمسا، خورشید، نور و روشنایی، ( = شمسا )، نور و روشنایی در زند و پازند

💡 حمیرا قادری در سال ۱۳۷۹ برای ادامهٔ تحصیلات به ایران سفر می‌کند و دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی سپری می‌نماید. وی پایان‌نامه خویش را با عنوان «نقد و بررسی روند داستان‌نویسی در هرات» از سال ۱۲۹۸ تا ۱۳۸۰ و در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۸۶ به راهنمایی سیروس شمیسا در دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی دفاع نمود.

💡 سیروس شمیسا معتقد است که این شعر «تأثیر شدیدی» بر شعر معاصر ایران داشته است و به‌طور خاص سهراب سپهری آن را به دقت در نظر داشته است.

💡 «تولدی دیگر» آخرین شعری است که در مجموعه تولدی دیگر به چاپ رسیده است. شاعر عنوان این شعر را برای کل مجموعه انتخاب کرده است. این مجموعه شعر در زمستان ۱۳۴۳ منتشر شد. اهمیت این دفتر شعر به گفته سیروس شمیسا در آن است که فروغ با انتشار آن، «به صف شاعران بزرگ امروزی پیوست».

💡 سیروس شمیسا در «زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله رخوتناک بین دو همآغوشی»، مراد فروغ از «دو همآغوشی» را «تولد» و «مرگ» می‌داند.