شمشیر گری

شمشیرگری. [ ش ِ / ش َ گ َ ]( حامص مرکب ) عمل و شغل شمشیرگر. ساختن شمشیر. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِ مرکب ) محل و دکان شمشیرگر. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شمشیرگر شود.

۱ - عمل و شغل شمشیر گر. ۲ - محل و دکان شمشیر گر.

💡 هوا را به شمشیر گریان کند بر آتش یکی گور بریان کند

💡 جهان را به شمشیر گریان کنم به نعره دل شیر بریان کنم

💡 فتاده ز سر مغز گردان برون بر آن مغز شمشیر گریان به خون