شمری

شمری. [ ش َم ْ م َ ری ی / ش ِم ْ م َ ری ی ] ( ع ص ) مرد رسا و آزموده کار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || جلد و چابک خویشتن ورچیده. ( منتهی الارب ).
شمری. [ ش َ م َ / ش ِ م ِ / ش ُ م ُ ری ی ] ( ع ص ) مرد هشیار کارگزار کارآزموده جلد و چابک.( ناظم الاطباء ). آزموده کار دانای امور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به شِمر شود.
شمری. [ ش َم ْ م َ ] ( اِخ ) جرنفش شاعر. ابن عبدةبن امروءالقیس بن زید. منسوب است به شمربن عبد جذیمة... و آن بطنی است از بطنهای طی ٔ. ( از الانساب سمعانی ).
شمری. [ ش ِ ] ( اِخ ) نام فرقه ای است منسوب به شمرالمرجی و از فرق مرجئه قدریه بشمارند. به عقیده آنان ایمان عبارت است از معرفت به خدا، محبت و فروتنی نسبت بدو با قلب و اقرار به اینکه او یکی است و همتا ندارد و اینکه پیغمبران دلیل آوردند اقرار بدانها و تصدیق آنها واجب و از ایمان است، ولی معرفت بدانچه از سوی خدا آمده است داخل در ایمان نیست. و هر خصلتی از خصائل ایمان نه کل ایمان است و نه جزءآن. ( از لباب الانساب ). رجوع به شمریه و مرجئة شود.

مرد هشیار کار گزار کار آزموده جلد و چابک دانای امور.

💡 بگه رزم چه مردم شکری و چه شکار بگه بزم چه دریا شمری و چه شمر

💡 پس ار چنین شمری چون بایستاد زمین وگرد گردش خالی زدائره دوار؟

💡 در شمار هنرش عاجز و سر گشته شوی گر توانی به مثل قطره باران شمری

💡 فیض دشوار شود کار چو گیری دشوار ور تو آسان شمری مشکلت آسان گذرد

💡 ای جان جهان هرچه از این پس شمری بر دست مگیر زانکه از دست شدیم