شعله افشان

شعله افشان. [ ش ُ ل َ / ل ِ اَ ] ( نف مرکب ) گستراننده زبانه آتش. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) گستراننده زبانه آتش.

💡 زبان خامه ام ای سیدا تا شعله افشان شد به خود چون موی آتشدیده می پیچد عدوی من

💡 زبان از پبند بست و همچو شیران پور شیر حق کشید از قهر تیغ آبدار شعله افشان را

💡 سرانگشتم ز دندان ندامت شعله افشان شد سزای آنکه همچون شمع در هر انجمن رفتم