لغت نامه دهخدا
شطا. [ ش َ ] ( اِخ ) شهرکی است در مصر در سه میلی دمیاط در ساحل بحرالملح. ( از معجم البلدان ).
شطا. [ ش َ ] ( اِخ ) شهرکی است در مصر در سه میلی دمیاط در ساحل بحرالملح. ( از معجم البلدان ).
شهریست در مصر نزدیک تنیس و دمیاط در آنجا پارچه های شطوی و روپوش کعبه را بافند.
💡 در قلعه وسط تیمچه بزرگی بودهاست که قدمت آن به سالیان خیلی دور میرسیده است. همچنین در خاکبرداری زمینهای زراعتی در شمال کوه کولودون در عمق شش تا هفتمتری زمین قبر و آثار زندگی دیدهشدهاست. همچنین در جنوب سده راههایی وجود داشته به نام های درهشاهی، درهکاروان کش که به طرف کوههای چهارمحال امتداد داشتهاند؛ و نام هایی چون یال قلعه بارخانه و نام مزارع صحرایی چون شطا و میان رودخانه که قدمت مراکز نامبرده به قبل از صفویه میرسد.