شب باش

شب باش. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) منزل و جایگاه شب و محل آسایش در شب. ( ناظم الاطباء ).

منزل و جایگاه شب و محل آسایش در شب

💡 از شر بگریز یار شب باش کاندر سر شب نهند شب پوش

💡 چند با نیرنگ و دستان، روز و شب باشی قرین چند از فرهنگ و دانش، گاه و گه جویی کران

💡 روز و شب باشی چو شیطان حیله گر تا که وجه جامهٔ آری به بر

💡 تا کجا در روز و شب باشی اسیر رمز وقت از «لی مع الله» یاد گیر

💡 گریزان چو باشی به شب باش و بس که تا بر پی از پس نیایدت کس

💡 «خدا به آمریکا برکت بدهد» شکل یک نیایش (با اشعار ابتدایی اشاره کرد که «ما که صدای خود را، در نیایشی جدی بلند می‌کنیم») با برکت خدا و صلح برای ملت («... در کنار او بایست و راهنمای او در طول شب باش..») را به خود می‌گیرد.