سیلی خوردن

سیلی خوردن. [ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) وارد آمدن پشت گردن بر کسی. ( از ناظم الاطباء ). وارد آمدن سیلی بر صورت شخص. لطمه خوردن. ( فرهنگ فارسی معین ):
زاهد که کند سلاح پوشی
سیلی خورد اززیاده کوشی.نظامی.کسی کو درآید بدرگاه تو
خورد سیلی ار گم کند راه تو.نظامی.بسفر گرچه آب و دانه خوری
بی ادب سیلی زمانه خوری.اوحدی.- امثال:
هنوز سیلی روزگار نخورده است، نظیر: گاوش هنوز نلیسیده.

( مصدر ) وارد آمدن سیلی بر صورت شخص لطمه خوردن.
وارد آمدن پشت گردن بر کسی

💡 لنگری چون بحر پیدا کن که روشن گوهری با کمال قدرت از هر موج سیلی خوردن است

💡 همه اکرام و احسان‌ست سیلی خوردن اندر سر چه باشد گر کنی در پیش جانان جان و تن قربان