سیبریه

سیبریه. [ ب ِ ی َ / ی ِ ] ( اِخ )سیبریا. سیبری. دشتی پهناور که همه شمال آسیا را فراگرفته و از کوههای اورال ( میان اروپا و آسیا ) تا اقیانوس کبیر ممتد و از شمال به اقیانوس منجمد شمالی محدود است. مساحت این دشت وسیع 1238000 کیلومتر مربعاست که تمام آن دشت و هموار است. فقط در شرق آن کوههای یا بلونویئی و استانووئی و در جنوب کوههای سایان و آستایی قرار دارد. رودخانه های «اب » ینی سئی، لنا و آمور در آن جریان دارند که به اقیانوس منجمد شمالی میریزند. جمعیت سیبریه درحدود 25 میلیون تن میباشد که از نژادهای بومی روسهای مهاجر هستند. سیبریه از لحاظ سیاسی بچهار قسمت تقسیم میشود: 1 - جمهوری یا کوتسک که پایتخت آن ایرکوتسک درکنار رود «لنا» قرار دارد. 2 - جمهوری بوریات و مغول که مرکز آن ورخنه اودینسک است. 3 - سیبریه غربی که پایتخت آن نووسیبرسک است. 4 - سیبریه شرقی که پایتخت آن ایرکوتسک در کنار دریاچه بایکال است. سیبریه مستور از جنگل است و زغال سنگ آن یکی از مهمترین معادن زغال سنگ دنیا است. ( از فرهنگ فارسی معین ).

دشتی پهناور که همه شمال آسیا را فرا گرفتهازکوههای اورال (میان اروپا و آسیا ) تا اقیانوس کبیر ممتد و از شمال باقیانوس منجمد شمالی محدود است. مساحت این دشت وسیع ۱۲۳۸٠٠٠٠ کیلومتر مربع است که تمام آن دشت و هموار است فقط در مشرق آن کوههای یا بلونویئی و استانووئی و در جنوب کوههای سایان و آستائی قرار دارد. رودخانه های اب ینی سئی لنا و آمور در آن جریان دارند و باقیانوس منجمد شمالی میریزند. جمعیت سیبریه حدود ۲۵ میلیون تن میباشد که ازنژادهای بومی روسهای مهاجر هستند. سیبریه از لحاظ سیاسی بچهار قسمت تقسیم میشود: ۱ - جمهوری یا کوتسک که پایتخت آن ایرکوتسک در کنار رود [ لنا ] قرار دارد. ۲- جمهوری بوریات و مغول که مرکز آن ورخنه اودینسک است.۳- سیبریه غربی که پایتخت آن نوو سیبرسک است. ۴ - سیبریه شرقی که پایتختش ایرکوتسک در کنار دریاچه بایکال است. سیبریه مستور از جنگل است و زغال سنگ آن یکی ار مهمترین معادن زغال سنگ دنیاست. یک رشته خط آهن که آنرا خط ماورائ سیبری میگویند این ناحیه را باروپا متصل میسازد و طول آن بدون شعب ۶۶٠٠ کیلومتر است.
سیبریا سیبری دشتی پهناور که همه شمال آسیا را فراگرفته و از کوههای اورال تا اقیانوس کبیر ممتد و از شمال باقیانوس منجمد شمالی محدود است

💡 بخاراییان سیبری (در زبان محلی:بخارایی، به روسی: Бухарцы بوخارچی) از گروه‌های قومی سیبری هستند. ایشان از بازماندگان بازرگانانی هستند که از سدهٔ دهم هجری و از خانات بخارا به این سرزمین آمده‌اند و مسلمان و حنفی مذهب‌اند. مهاجرت بخاراییان به این سرزمین در نتیجهٔ تجارت و مبادلات اقتصادی فعال میان امیرنشین بخارا و سیبریه صورت پذیرفته‌است؛ چنانچه از اینجا و از طریق رود ایرتیش و دیگر رودهای قابل قایقرانی کالاهایی چون چرم، خز و ماهی را به فرارود می‌بردند و در مقابل کاغذ، میوهٔ خشک و مصنوعات فلزی و کالاهای زینتی را. بخاراییان با تاتارهای سیبری درآمیخته‌اند و به گویش محلی تاتار صحبت می‌کنند با این حال در زبان ایشان تعداد زیادی واژه فارسی وجود دارد.

💡 مشخصات: تعداد خارها بر روی اولین کمان آبششی این ماهی به طور متوسط ۲۴ عدد می‌باشد. در رود خانه‌های سیبریه، طول این ماهیان تا ۸۶ سانتی‌متر رسیده و وزنی برابر با ۱۶ کیلوگرم پیدا می‌کنند. در منطقه آلپ طول این ماهیان ۶۰–۵۰ سانتی‌متر و وزن آن برابر ۱٫۳ کیلوگرم است.